Soep, paasstol en eitjes zijn de middelen die deze zonnige paasmaandag worden ingezet. Het doel: meer sociale contacten en gezelligheid.

Ze zijn op hun paasbest gekleed. Mooie jurken, sieraden en schoeisel voor de dames en ook de heren laten zich met een jasje en een incidentele hoed van hun beste kant zien. De deelnemers aan deze paasbrunch van het Leger des Heils en stichting Hart van Hoop laten zien dat ze de bijeenkomst bijzonder waarderen.

De tafels in het wijkgebouw Het Kompas in Drachten zitten rond elf uur al bijna vol. Vogels van velerlei pluimage zijn neergestreken. Een hoogbejaard echtpaar uit een dorpje in de buurt, vluchtelingen Antonio Hernandez uit Nicaragua en Sami uit Syrië, Suad uit voormalig Joegoslavië en de zussen Inge en Maureen uit Drachten.

Niemand vindt zichzelf eenzaam, toch is de brunch bedoeld voor ‘iedereen die met Pasen niet graag alleen wil zijn’. Maar eenzaamheid is een taboe, weet Jelly van Dijk van het Leger des Heils. Lloyd Hofwijks van stichting Hart van Hoop bevestigt dat. Maar beide organisaties merken dat er steeds meer belangstelling komt voor hun activiteiten om eenzaamheid tegen te gaan.

Volgens het Nationaal Ouderenfonds voelt een kwart van alle ouderen (mensen boven de 55 jaar) zich eenzaam. Dat komt neer op 1 miljoen mensen, van wie zo’n 200.000 ‘extreem eenzaam’ is.

Voor het Leger des Heils is het buurtwerk, om uitsluiting en sociaal isolement tegen te gaan, een van de belangrijkste taken geworden. Eenzaamheid had ook zo in de Bijbelpassage uit Mattheüs 25 kunnen staan – naast honger, dorst, gebrek aan kleding of onderdak – waarop de evangelische hulporganisatie zich van oudsher baseert. Wekelijks worden in het hele land een kleine vijftienduizend mensen bereikt met initiatieven zoals deze paasbrunch. Ontmoetingen in de buurt, om koffie te drinken, af en toe een warme maaltijd te nuttigen of een spelletje te spelen.

Pasen is voor mij de wederopstanding van Jezus, zegt Van Dijk, maar ook het begin van nieuw leven. ,,Voor sommigen betekent het ook alleen zijn, terwijl ze behoefte hebben aan gezelligheid.’’ Dat is nu precies waarvoor Maureen en Inge naar dit initiatief zijn gekomen. ,,Ik was bij het kerstdiner en dat was beregezellig. Dus toen ik zag dat er nu met Pasen weer iets was, zei ik tegen mijn zus: ga gezellig mee!’’, vertelt Maureen.

Soep en broodjes worden geserveerd door vrijwilligers. Voor het zachte prijsje van 3 euro zit er ook nog een paaseitje bij. ,,Veel mensen kunnen het zich niet veroorloven om naar Van der Valk te gaan’’, zegt Van Dijk. ,,Voor dit bedrag kunnen zij nu ook een keertje uit eten.’’

Lloyd Hofwijks ziet ook dat eenzaamheid om zich heen grijpt als een nieuw virus. Hij gebruikt het gebouw van Het Kompas in Drachten als ontmoetingsplek. De aangrenzende kas heeft hij nieuw leven ingeblazen. De plantjes zijn nog klein, maar binnenkort moeten hier tomaten en bonen geoogst kunnen worden. ,,En dan gaan we twee keer in de week maaltijden koken, die mensen hier gezellig samen kunnen opeten’’, vertelt hij.

Die gezelligheid, daar kunnen veel aanwezigen best wat van gebruiken. Zoals het oudere echtpaar, dat vanuit een dorpje in de omgeving op dit initiatief is afgekomen. Ze zijn samen, dus per definitie niet alleen. Maar in hun woonplaats, waar ze na omzwervingen in de provincie na lange tijd weer zijn neergestreken, ligt isolement op de loer. De reden? ,,Wy geane nei in oare tsjerke. Of eins: wy geane net mear nei tsjerke. En no prate de minsken net mear mei ús.’’ Dat doet pijn, zegt de hoogbejaarde.

Aan de andere kant: het is wel lekker rustig aan de oren. ,,Want sa as de froulju hjir keakelen…’’

Geef een reactie

Je email adres wordt niet gepubliceerd. Required fields are marked *

Post comment